Karlos Callens: “Het Vlaams Mestbeleid moet vanuit economisch oogpunt bekeken worden.”
Sinds kort werden door de Vlaamse regering onderhandelingen opgestart met Europa over het mestbeleid.
Volgens Europa dienen alle maatregelen in het teken te staan van het halen van de doelstellingen van de nitraatrichtlijnen. Hierdoor kan er op dit ogenblijk geen sprake zijn van een differentiëring van de nitraatresidunormen naar gewas en/of bodem, tenzij men kan aantonen dat dit geen negatief effect heeft op het halen van de doelstellingen van de nitraatrichtlijn. Er mag, volgens de commissie, niet meer gewerkt worden met bemestingsnormen die gebaseerd zijn op maximale, maar wel op gemiddelde producties. Wie toch wil streven naar maximale opbrengsten dient te bewijzen dat bijkomende bemesting niet negatief inwerkt op de doelstellingen nitraatrichtlijn. Tevens dienen er extra initiatieven genomen te worden in de tuinbouw en in de polders en is er nood aan een duidelijk plan om de fosfaatproblematiek aan te pakken.
Dit zijn de eerste reacties van de Europese Commissie naar aanleiding van de gevoerde onderhandelingen met betrekking tot ons Vlaams mestbeleid.
Karlos Callens interpelleerde de minister van leefmilieu hierover omdat hij vreest dat Europa ons Vlaams mestdecreet te streng wil aanpakken. Europa vindt dat de waterkwaliteit niet snel genoeg vooruitgaat en ook dat de boetes ontoereikend en niet efficiënt zijn. Europa heeft laten weten dat bij een actieplan dat onvoldoende ingrijpend is, de derogatie niet meer aanvaard zou worden.
Karlos Callens: “Het gevolg zou zijn dat men om de waterkwaliteit verder én sneller te verbeteren, de normen voor nitraat en fosfor zou verscherpen. Met dergelijke normen, zowel voor stikstof als voor fosfaat, kan moeilijk nog gesproken worden over maximaal te realiseren opbrengsten”.
Volgens Karlos is het imago van de Vlaamse landbouwproducten gestoeld op frisse en gezonde planten, maw. intensief met topkwaliteit die afzet vindt in heel de wereld.
Karlos Callens dringt er bij de minister op aan dat vooral de economische benadering in heel deze discussie niet uit het oog mag worden verloren